سقاخانه

شمع چهل و چهارم

saghakhaneyeto — Fri, 27 Jun 2008 08:15:15 GMT

دایی روزنامه را نشانم می دهد.

وسط روزنامه٬ بین یک عالم کلمه٬

دایی٬ دور یک عدد را با خودکار قرمز٬ خط کشیده است.

می گوید:بخوان.

عدد خیلی بزرگ است.

من هی یکان و دهگانش را می شمارم...

اما باز هم نمی توانم بخوانمش.

می گویم:خانم ما٬ ما هنوز این عددها را یادمان نداده.

مادر اخم می کند که یعنی تو ٬

همیشه چیزهایی را که یادت نیست می اندازی گردن خانم معلمت که یادتان نداده.

دایی روزنامه را نشان مادرم می دهد:

بچه های خودشان با پارتی می روند دانشگاه

بعد یک میلیون و نیم بچه٬ برای رتبه ی زیر هزار

باید توی سر و کله ی هم بزنند.

آقا سید مهدی!

آقا روضه خوان محله ما٬

آن شب توی هیئت گفت که دوستان خوب شما ٬ رفیق های صمیمی شما

فقط سیصد و سیزده نفرند.

اما انگاری٬ دایی یادش نیست که رتبه خوب٬ یعنی از یک تا سیصدو سیزده.

دایی حواسش نیست که شما برای دوستانت٬ پارتی بازی نمی کنی.

آقا سید مهدی!

می شود رتبه ی ما٬ بشود زیر سیصد و سیزده؟

شمع چهل و چهارم نذر سلامتی دوستانت!

شمع چهل و سوم

saghakhaneyeto — Fri, 30 May 2008 17:03:18 GMT

سر خرید برای مادر

با امیر هی دعوایم می شد.

امیر هی جر زنی می کرد و مرا برای خرید می فرستاد.

وقتی هم که خودش برای خرید می رفت٬ با بقیه ی پول سر طاقچه

از همین قاسم آقا٬ برای خودش یخمک می خرید.

من هم همه چیز را به مادرم گفتم.

حالا چند روزی است که نوبتی برای مادر خرید می کنیم

و مادر٬ دیگر پولها را سر ِطاقچه نمی گذارد.

امروز خرید نان نوبت من بود.

از توی کیف ِ مادر٬ پول برداشتم.

مادر توی کیف پولش٬

عکس من و امیر را گذاشته است...

مادرم می گوید٬ آدمها عکس عزیزانشان را همیشه همراه خود دارند.

آقا سید مهدی!

من کیف پول ندارم.

اما اگر کیف پول داشتم٬ دلم می خواست

عکس شما را توی ِ آن می گذاشتم.

و هر روز٬ هی نگاهت می کردم.

و شما٬ از توی عکس٬ به من می خندیدی.

آقا سید مهدی!

جای ِعکس شما٬ توی همه ی کیف پولها٬ خالی است...

شمع چهل و سوم٬ نذر روزی که جایت خالی نباشد بین ما!

شمع چهل و دوم

saghakhaneyeto — Wed, 16 Apr 2008 18:14:10 GMT

امروز ظهر٬ بابا خانه نیامد.

مادر گفت که بابا٬ دلش برای حاجی تنگ شده بود٬

برای همین هم٬ رفته پیش عمه لعیا

بابای ِمن٬ هر وقت دلش برای پدرش

که سالهاست فوت کرده٬ تنگ می شود

به دیدن عمه اش می رود.

بابا می گوید٬ عمه بوی ِحاجی را می دهد.

من اما عمه ندارم٬ و روزهایی که بابا برای ماموریت به مسافرت می رود

و من هی دلم برایش تنگ می شود٬ نمی دانم کجا بروم.

آقا سید مهدی!

شما عمه داری.عمه ی شما٬ قم است.

مادرم می گوید٬ عمه ی شما خیلی خانم است.

آقا سید مهدی!

شما هم که دلت برای پدرت تنگ می شود٬می روی دیدن عمه ات؟

دلت که هوای ِ پدرت را می کند٬ سر می گذاری به ضریح حرم عمه ات؟

آقا سید مهدی!

امشبت را تسلیت...آقای ما!

شمع چهل و دوم نذر اجابت دعای همه ی کسانی که امشب دلشان پیش عمه ی شماست!

شمع چهل و یکم

saghakhaneyeto — Mon, 07 Apr 2008 05:42:22 GMT

ما هر سال بهار٬ توی باغچه ی خانه

پیاز ِگل نرگس می کاریم.

اما هیچ سالی٬ گل نمی دهد.

مادرم٬ امسال از کنار خانه ی عموحسین

چند شاخه گل نرگس مصنوعی خرید

و گفت که دیگر توی باغچه٬ گل نرگس نمی کاریم.

بابا هم گفت که کاشتن گل نرگس فایده ندارد.

آقا سید مهدی!

صدای پایت که به گوش نرگس ها برسد

گل می دهند.

شمع چهل و یکم نذر صدای پایت که می شنویم از دور!

شمع چهلم

saghakhaneyeto — Sat, 05 Apr 2008 10:47:05 GMT

آقا سید مهدی!

من سه اسکناس دوهزار تومانی از عیدی هایم

را گذاشته ام زیر ِقرآن

که وقتی نامه ی شما آمد٬ بدهم به پیرمرد ِپستچی.

چون خانم ِدینی ما گفته است٬ هر کس برای شما نامه بنویسد

بی جواب نمی ماند.

آقا سید مهدی!

من اما خیلی وقت است که برای شما نامه نوشته ام

و توی ِچاه انداخته ام

اما شما هنوز جواب مرا نداده ای.

بعضی وقتها به خودم می گویم شاید نامه را بدخط نوشته ام

یا شاید شما خیلی سرت شلوغ است

اما من خیلی وقت است که منتظرم آقا!

راستی٬ مادرم می گوید پیرمرد پستچی

دو تا دختر دم بخت دارد و دست و بالش هم تنگ است.

اگر شما زود٬ جواب نامهی مرا بدهی

من هم سه تا دوهزار تومانی را به پیرمرد می دهم

تا به قول ِبابا٬ به زخم ِزندگیش بزند.

آقا سید مهدی!

شما که دوست نداری٬ دست وبال پیرمرد تنگ باشد

دوست داری؟

شمع چهلم نذر آمدن نامه ات!

شمع سی و نهم

saghakhaneyeto — Wed, 26 Mar 2008 19:52:40 GMT

لباس ِعید ِ ما٬ امسال مشکی است.

ما امسال٬ آجیل هم نخریدیم.

و شیرینی نخودچی و گردویی هم نه!

و صدای "یا مقلب القلوب" خواندن مادرجون٬ نپیچید.

و از دست ِ مادرجون٬ هم عیدی نگرفتیم.

امسال عید٬ کنار بابا

جای ِ مادرجون خالی بود...خیلی خالی!

آقا سید مهدی!

بابا٬ گریه نکرد.

اما ریش هایش٬ تند و تند سفید شد.

و فشار خونش هی بالا رفت.

بابا به ما گفت که وقتی خیلی دلمان برای مادرجون تنگ شد

یاد ِمادر ِشما باشیم.

که خیلی جوانتر از مادرجون بود

گفت که یادمان باشد٬برای تشییع مادر ِشما٬ کسی نبود غیر از ۴ نفر!

که کسی بلند بلند٬ "لااله الا الله" نگفت.

آقا سید مهدی!

من و امیر٬ مادر و بابا٬ دوستان مادرجون٬

همه می دانیم که مادرجون کجا دفن است.

اما آقا سید مهدی!

دوستان مادر ِ شما٬ نمی دانند قبرش کجاست...

بچه سید ها دلتنگ مادرشان که می شوند

نمی دانند که باید سر کدام مزار بروند...

آقا سید مهدی!

دعا می کنی که مادرجون٬پیش مادر شما باشد؟

شمع سی و نهم نذر سلامتیت!

شمع سی و هشتم

saghakhaneyeto — Thu, 13 Mar 2008 02:33:44 GMT

آقا سید مهدی!

من یک اسم دیگر هم برای شما پیدا کرده ام.

توی جدولِ اولِ کتابِ عربی ِ نفیسه ـ همین دختر طبقه بالایی هاـ

نوشته بود: مفرد مذکر غایب!

بابا می گوید"مفرد مذکر غایب" یعنی یک آقا که غایب است.

من به بابا گفتم که آن یک آقا٬ شمایی.

بعد بابا گفت که اگر همان یک آقا٬ حاضر باشد

آن وقت می شود: مفرد مذکر مخاطب!

یعنی یک آقا که هست...ظاهر است.

شمع سی و هشتم نذر روزی که مفرد مذکر غایب بشود مفرد مذکر مخاطب!

شمع سی و هفتم

saghakhaneyeto — Tue, 26 Feb 2008 08:31:50 GMT

پریروز٬ خانم معلم برگه های امتحان علوم راداد

و گفت که ما قدر زحمت هایش را نمی دانیم و درس نمی خوانیم.

بعد هم عصبانی نگاهمان کرد و گفت که زیر برگه هایتان

راباید پدرتان امضا کند.

وزیری که صورتش از گریه سیاه شده بود

آرام گفت:خانم اجازه! ما که بابا نداریم...

خانم هم سرش را انداخت پایین و چیزی نگفت.

آقا سید مهدی!

مادرجون می گوید شما بابای همه بچه های یتیم هستی.

یک روز می آیی...

زیر برگه ی همه ی بچه هایی که بابا ندارند٬امضا می کنی

زیر برگه ی علوم وزیری هم می نویسی:

"انشاالله دیگر تکرار نخواهد شد"

و زیرش امضا می کنی:

"حجه بن الحسن العسکری"

شمع سی و هفتم نذر دستخطت!

شمع سی و ششم

saghakhaneyeto — Wed, 20 Feb 2008 09:01:58 GMT

آفتاب پهن می شود تا روی سفره ی صبحانه...

و مرا هی به یاد شما می اندازد...

مادر٬ چایِ شیرین را دستم می دهد.

لقمه ای نان و پنیر درست می کنم.

آقا سید مهدی!

کاش روزی که از راه می رسی

سر سفره ی کوچک ما هم بنشینی

کنار همین سفره ...همین جا...

درست روبه روی من...

و من برایت چای بریزم

و هی نگاهت کنم...

شمع سی و هفتم نذر خودِخودت!

شمع آخر

saghakhaneyeto — Thu, 10 Jan 2008 14:37:36 GMT

آقا سید مهدی!

سلام...

سقاخانه٬ دل هرکسی است که دوستت دارد.

و هر قطره اشک٬ شمعی که به احترام نامت روشن می شود.

اینجا اما دیگر نمی شود چیزی نوشت...

آقا سید!

خودت خوب می دانی کِی دوباره خواهم نوشت...

شمع آخر٬

نذر اجابت دعای همه کسانی که روزی اینجا شمعی روشن کردند...یا نکردند!